Göçmenlerle Çalışırken Terapiyi Yeniden Düşünmek: Hangi Ekoller Taşır, Hangileri Zorlanır?

Göçmenlerle çalışan terapistler çoğu zaman şunu fark eder: Eğitimde öğrenilen pek çok yaklaşım, bu bağlamda ya eksik kalır ya da yeniden ayarlanmak zorundadır. Çünkü göçmenlik, yalnızca bireysel bir yaşam olayı değil; travma, belirsizlik, yapısal güvencesizlik ve güç kaybı içeren bir durumdur. Bu nedenle terapi ekolü seçimi, teknik tercihten çok taşıyıcılık meselesidir.

Göçmenlerle Çalışırken Daha Uygun ve Esnek Ekoller

Travma odaklı yaklaşımlar (TF-CBT, EMDR, somatik terapiler): Savaş ve zorunlu göç deneyimi olan danışanlarda semptom çalışması için etkilidir. 

Destekleyici terapi: Belirsizlikle çalışabilmesi ve ilişkiyi merkeze alması nedeniyle göçmenlerle en güvenli çerçevelerden biridir.

Kısa Süreli Çözüm Odaklı Terapi: Hedef belirleme ve umut inşasında işlevseldir; özellikle kaynaklara erişimi sınırlı danışanlarda pratik fayda sağlar. 

Kabul ve Kararlılık Terapisi: Kontrol edilemeyen koşullarla yaşama, değer odaklı hareket etme ve psikolojik esnekliği artırma açısından göçmen bağlamına iyi oturur.

Duygu Odaklı Terapi: Güvenli bağlanma ve duyguların düzenlenmesi açısından faydalıdır.

Sistemik ve aile terapileri: Rol değişimleri, ebeveynlik tersine dönüşleri ve kuşaklar arası çatışmaları ele almakta etkilidir.

Feminist Terapi: Göçmenlerin maruz kaldığı yapısal eşitsizlikleri görünür kılar; özellikle kadın ve LGBTİ+ göçmenlerle çalışmada güçlü bir çerçeve sunar.

Göçmenlerle Çalışırken Daha Zorlayıcı Ekoller

Psikanaliz: Uzun süreli ve istikrarlı bir çerçeveye dayanır; göçmenlerin düzensiz yaşam koşulları bu yapıyı zorlaştırır. Ayrıca içsel çatışmalara odaklanma, devam eden dışsal tehditleri gölgeleyebilir.

Şema Terapi: Erken dönem örüntüleri anlamada güçlüdür; ancak güvenlik ve stabilizasyon sağlanmadan yapılan yoğun şema çalışmaları danışanı regüle etmekte zorlayabilir.

Katı protokollere dayalı kısa süreli BDT: Bazı semptomlarda etkili olsa da, “düşünceyi değiştir” yaklaşımı yapısal gerçekliklerle çatışabilir. Göçmenlerin kaygıları çoğu zaman irrasyonel değil, gerçektir.

Kaynaklar

  • Herman, J. (1992). Trauma and Recovery
  • Miller, K. E., & Rasmussen, A. (2010). War exposure, daily stressors, and mental health
  • Silove, D. (2013). The ADAPT model
  • Hayes, S. C. et al. (2012). Acceptance and Commitment Therapy
  • WHO (2018). Problem Management Plus (PM+)

Scroll to Top